JUMP '93

Stowarzyszenie pacjentów

programów substytucyjnych

List do Prezydenta w sprawie Strategii Antynikotynowej w Polsce

Nie mogąc doczekać się na odpowiedź Ministerstwa Zdrowia na trwające przez ponad pół roku starania środowiska medycznego o organizację debaty dot. polityki nikotynowej -takiej, która będzie uczciwa i reprezentatywna dla różnorodności głosów i postulatów tego środowiska – grupa terapeutów i lekarzy zwróciła się wczoraj o pomoc do Prezydenta RP.

Warszawa, 16 listopada 2025 r.

Szanowny Pan

Karol Nawrocki

Prezydent Rzeczpospolitej Polskiej

Szanowny Panie Prezydencie, 

zwracamy się do Pana jako do najważniejszej osoby w państwie, ale także do człowieka i obywatela, który rozumie znaczenie redukcji szkód dla użytkowników nikotyny. 

Używanie saszetek nikotynowych wpisuje się w elementarne zalecenie dla użytkowników nikotyny: „po pierwsze porzuć palenie” – chodzi o zaprzestanie palenia zwykłych papierosów, które zawierają najwięcej substancji toksycznych. Z paleniem zwykłych papierosów związana jest największa szkodliwość – znacznie większa od innych form używania nikotyny. Przejście na mniej szkodliwe formy jej przyjmowania stanowi fundament polityk antynikotynowych m.in. Szwecji, Nowej Zelandii, Anglii – krajów o najmniejszej liczbie zachorowań na raka płuc, POChP (przewlekłą obturacyjną chorobę płuc) i inne choroby odtytoniowe. 

Niestety, w Polsce polityka podąża w odwrotnym i zdecydowanie niepożądanym kierunku. Reprezentanci instytucji państwowych nie widzą dowodów naukowych i wielu z nich podważa zamysł redukcji szkód, natomiast w obiegu publicznym brakuje jasnej informacji o wpływie na zdrowie nowych produktów nikotynowych, przez co panuje błędne przekonanie o podobnej szkodliwości palenia zwykłych papierosów i bezdymowego przyjmowania nikotyny. 

Problem używania produktów nikotynowych przez młodzież jest co najmniej równie ważny – lecz powinien być traktowany z taką samą uwagą jak skłanianie palaczy do odejścia od papierosów zwykłych. Jednym zagadnieniem jest przeciwdziałanie uzależnieniu młodych ludzi, drugim ograniczanie szkód zdrowotnych u osób uzależnionych od palenia tytoniu. 

W obu wypadkach potrzebna jest rzetelna, otwarta i oparta na dowodach naukowych debata nad efektywną polityką nikotynową.

W Polsce brakuje takiej debaty. Tematu polityki nikotynowej nie podejmują największe media, organizacje społeczne, czy liczne autorytety w dziedzinie medycyny, ponieważ głosy za podjęciem redukcji szkód spotykają się z zarzutami działania na rzecz firm-trucicieli i sprzyjania uzależnieniu dzieci.

Przynosi to ogromne szkody indywidualne i społeczne. Przekonania niepoparte dowodami nie powinny kształtować polityki zdrowotnej i nie mogą wygrywać z faktami. Efektywne działania na rzecz ochrony dobrostanu młodzieży należy prowadzić poprzez systematyczną edukację, np. przez obowiązkowe lekcje o zdrowiu, pozbawione tych elementów, które dzielą społeczeństwo i polityków. Równie ważne jest szersze udostępnienie specjalistycznej pomocy i skuteczne egzekwowanie oraz poprawianie prawa. Tutaj, już istniejącego  prawa dotyczącego obrotu wyrobami nikotynowymi i ich reklamy. Osiąganie celów, jakimi są zmniejszenie liczby zachorowań spowodowanych paleniem i liczby zgonów powinno podążać niezależnie od działań skierowanych na nieletnich. 

Szanowny Panie Prezydencie, 

Brak rzeczowej debaty wokół polityki nikotynowej przynosi społeczeństwu znaczne straty:

  • Brak w mediach jednoznacznej informacji, a w związku z tym niedostateczna wiedza w społeczeństwie.
  • operowanie półprawdami i nierealistycznymi hasłami – na co szczególnie wyczulona jest młodzież – co podważa autorytet naukowców i zaufanie do instytucji państwowych.
  • stygmatyzacja osób domagających się redukcji szkód, co blokuje rozwój racjonalnych strategii zdrowotnych

Dlatego zwracamy się do Pana z prośbą o zainicjowanie debaty i objęcie patronatem cyklu konferencji na temat zdrowia publicznego i uzależnień. 

Do ich zawartości mogłyby następnie dojść inne kwestie zdrowia publicznego, w tym dotyczące edukacji o uzależnieniach, profilaktyki w szkołach, zakazu nocnej sprzedaży alkoholu i jego wpływu na bezpieczeństwo i redukcję popytu, a także szersze zagadnienia dotyczące chorób cywilizacyjnych, zaburzeń psychicznych oraz dostępu do poradnictwa, psychologów, terapeutów, psychiatrów dziecięcych. 

Nie trzeba przekonywać, że usprawnienia służące  poprawie stanu zdrowia, jakości i ratowaniu ludzkiego życia leżą w interesie każdego z nas. Wiadomo jednak, że zdrowie publiczne można poprawić tylko poprzez długofalowe strategie oparte na dowodach naukowych i sprawdzonych wzorcach ze świata. Właściwie prowadzona debata sprzyja tworzeniu takich strategii.

W otwartej dyskusji uwzględnia się różne perspektywy i z czasem dochodzi do weryfikacji przekonań w oparciu o fakty. Dzięki temu powstają precyzyjne modele i racjonalne strategie, dopasowane do realnych potrzeb, zalecające efektywne kosztowo interwencje – dzięki „evidence-based policy making” użytkownicy nikotyny mogą się stawać coraz mniejszym ciężarem dla finansów publicznych i zdrowia publicznego. 

Z poważaniem,

Jacek Charmast, inicjator akcji, prezes Stowarzyszenie Jump 93, Warszawa

Załączniki:

  1. lista sygnatariuszy
  2. dokument „Konsensus dotyczący celów Antynikotynowej Strategii w Polsce”

Dane do korespondencji:  Stowarzyszenie Jump 93, ul. Marszałkowska 85/90, 00-683 WarszawaTel. 517 993 301, www.jump93.pl

Lista sygnatariuszy:

  1. Magdalena Bartnik, prezeska Fundacji Prekursor w Warszawie
  2. Tomasz Malkuszewski, przewodniczący Społecznego Komitetu ds. AIDS, Warszawa
  3. Agnieszka Sieniawska, przewodnicząca Polskiej Sieci Polityki Narkotykowej, Warszawa
  4. Grzegorz Wodowski,  kierownik Poradni Leczenia Uzależnień Monar w Krakowie,
  5. Katarzyna Puławska-Popielarz, wiceprezeska Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności, kierowniczka Młodzieżowego Ośrodka Rehabilitacji w Kazuniu-Bielanach,
  6. Marek Balicki, lekarz, b. dwukrotny Minister Zdrowia, 
  7. Dorota Rogowska Szadkowska,  lekarka, dr. n. med. Białystok
  8. Krzysztof Łanda, lekarz, b. podsekretarz stanu w MZ
  9. Jacek Gąsiorowski, lekarz, dr. n. med. z-ca dyrektora Wrocławskiego Centrum Zdrowia
  10. Maja Ruszpel, prezeska Fundacji Inspiratornia, Warszawa.
  11. Katarzyna Lendzion, kierowniczka Centrum Leczenia Uzależnień Mały Rycerz, w Warszawie
  12. Prof. Edward Gorzelańczyk, psychiatra, biolog, prezes Stowarzyszenia Substytucyjnego, Bydgoszcz
  13. Anna Dela, prezeska Instytutu Człowieka Świadomego, Warszawa
  14. Filip Duski, adwokat, Stowarzyszenie Monar, Kraków

Konsensus dotyczący celów Antynikotynowej Strategii w Polsce

Zgodnie z Traktatem o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, polityka i plany
strategiczne muszą być tworzone na podstawie wiarygodnych dowodów
naukowych. Dotyczy to również polityki zdrowotnej, w tym polityki antytytoniowej
i antynikotynowej. Na szczycie piramidy wiarygodności dowodów naukowych
znajduje się przegląd systematyczny (systematic review), stanowiący podstawę do
opracowywania rekomendacji i strategii zdrowotnych.
Cele polityki antynikotynowej:

  1. Ochrona osób młodych przed inicjacją rekreacyjnego przyjmowania produktów
    zawierających nikotynę.
  2. Zmniejszanie ryzyka nikotynizmu i chorób odtytoniowych w populacji osób,
    które palą klasyczne papierosy, dążąc do abstynencji.
    Sygnatariusze złożyli deklarację o braku konfliktu interesów. Podpisane poniżej
    osoby nie reprezentują instytucji, z którymi są związane, ale prezentują własne
    poglądy.
Konsensus
Lista sygnatariuszy
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.